ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ...
Ένα μικρό παιδί, την κοίταξε με μάτια γεμάτα απορία... Ένα άλλο, σήκωσε το χέρι και ψυθίρισε: "Είναι η κυρία Ελπίδα;"
Και τότε, σαν κάποιος να έλυσε έναν αόρατο κόμπο, όλα τα παιδιά σηκώθηκαν. Έτρεξαν προς το μέρος της. Την αγκάλιασαν.
Την κράτησαν σφιχτά, σαν να μην είχε φύγει ποτέ.
"Μας έλειψες..."
"Σε περιμέναμε..."
"Είσαι όμορφη, κυρία Ελπίδα!"
Η δασκάλα τους, λοιπόν, δεν ήταν μόνο η Ελπίδα που
γνώριζαν, αλλά μια Ελπίδα που είχε μάθει
πως η αληθινή δύναμη
κρύβεται στην υπομονή, στη ζωή και στην καρδιά
που παραμένει
γεμάτη ελπίδα, ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές.
.jpg)